fbpx

गोल्भ्यारा व रामतोरीया

*चिबाखं*

रमेश मानन्धर

“अहो, पूर्ण ! गोल्भ्याराया भाः कुहां वलकि छु ? तन्न हे ज्वना वलः नि ।”
‘गन कुहां वइ ? खुसः धइच्वंगु, बल्ल न्यासःत्यां यंकादिसँ धाःगुलिं आधा ढक ज्वना वया का ।”
“तरकारी बजारय् हे उलि धासेंला पिने ला किलोया हे निसः धाइकि छु ? जिं गोल्भ्याराया मन्यानागु नं बाःछि हे दइन जुइका । छाय् नयेमाल व थिकेगु गोल्भ्यारा ?”
“मन्यासें नं छुयाये ? तरकारी जुइमा अचारय् जुइमा छगः निगः गोल्भ्यारा मतसें मगा । मखुसा छु मदु छु मदु थें जुया स्वाद हे मरुथें जुइगु । अले छं आमु छु ज्वना वया ले ?”
“वहे रामतोरीया भचा ज्वना वया का ।”
“ए.. वहे थिकेचा दातिम्ह ज्यापूयाके जुइका मखा ? न्हाचः जिं नं न्यानाकाये धका भाः न्यनागु खः, म्हालपतिंचा पायपूगु स्वपु चिनातःगु रामतोरीयाया नीतका हं । गपाय् च्वं जक थिके बञ्जाः ज्यापु धाःसा ! न्ह्यागुनं थिके वइके ।”
“अले छन्त गोल्भ्याराया भा थिके मताः ला ?”
“गोल्भ्यारा भचाला थिकेहे जुईनी । इण्डियां निसें हयेमा । भन्सा पु , मोटर भाडा, लोड अन्लोड, थाय् थासय् कर पु ! आ व ज्यापुया थःगु बुँइसं सःगु कुटुकुटु थ्वया हःगु रामतोरीया या भाःला भचा कम जुईमाःगु नि मखा ?”
जि नाजवाफ !
जवाफ छु ?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *