तिफ्यानाः जिन्दगीया लँय् (चिनाखँ)

 – दुर्गालाल

अहह । गुलिखे धार ।
वाल्ल–इल्लं नाग प्वाँय् प्वाँय्
संगु थें च्वंक ब्वाँय् ब्वाँय्
सात्तु साय्काः छु छु आसं
झं स्वयां नं झं अथासं
“हुँ छु लः” थें जुइक फिसलय्
ब्वाँय् वनी थें मिर्ग प्यासं
च्वं वनांच्वन, क्वं वनांच्वन
नित्य अविरल वन, वनांच्वन
तर मथ्यं सुं पार ।

 

लित्तुल्युं हैच्वंक ल्यूनें
भःन्हुयाः इप्पः कनाः लँय्
ब्वाँय् वनाच्वंथें न्ह्यलय् नं
घौछि हे दिप्पाः मकासें
शहर, गां–गां, गल्ली–गल्ली
जुइक चांन्हिं हल्लि खल्ली
वन्यगु गन खः छुं मस्यूसां
वन वनांच्वन वन्यगु नामय्
दूर — अनकन्टार ।

 

लिक्क हे थें आज्जु च्वंसां
थ्यंगु मखु तर न्ह्याक्व वंसां
आः थ्यनी थें अल्य थ्यनी थें
वन, वनं हे च्वन मथ्यंसां
सी धुनां नं वन्यगु दुःखं
मुक्त यदि सुं जुइ मदैसा
छाय्, अरे धा, थय् भनं छाय्
वन्यगु नामं तीगु सिन्काय्
जिन्दगी बेकार ।

 

मखु, खहे मखु, वन्यगु थाय् मखु
खन्यगु खः बस, खन्यगु केवल
मखु गनं तापाक्क पिन्य नं
दुन्य दुहाँ जक वनेगु केवल
दुन्य अझं दुन्य गुलि दु बःबः
ताः जकं खः खन्यगु केवल
स्वय्गु अल्य छर्लङ्ग जुइक
खः अहो । धात्थें छुलेसा
जिन्दगीया सार ।

छन्हु मदैगु सिबें छगू नं
धा, थ्व म्हय् दुन्य छु दु अजाःगु
न्ह्याक्व छ्यःसां भ्याः मज्यःसे
ल्यं च्वनीगु व जिगु “जि” धाय्गु
तर कयांच्वन जिगु धकाः हे
हा । मनूया न्ह्यः गज्याःगु
खः थ्व हे विकराल भ्रान्ति
लोभ–पाप व भय अशान्तिं
भुन अहो । बेकार ।

 

काय्गु काय्गु गजाःगु काय्गु
धा, कयां जक नं छु याय्गु
गन जि हे नं जि मखु बाबा,
मेगु अन जिं जिगु छु धाय्गु
गुलि दु खः मु, मखु, दहे मदु
शून्य हे सतया छुमां थें
अहह । खन जिं जगत छगुलिं
शून्य गोलाकार ।

बौद्ध कविता संग्रहपाखें

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: